Recaizade Mahmut Ekrem hangi akımdan etkilenmiş ?

Erkis

Global Mod
Global Mod
Recaizade Mahmut Ekrem Hangi Edebî Akımdan Etkilenmiştir? Romantizmden Realizme Uzanan Edebiyat Yolculuğu

Selam edebiyat severler! Bugün biraz geçmişe gidelim ve edebiyat dünyasının hem duygusal hem de ince alaycı isimlerinden biri olan Recaizade Mahmut Ekrem'i konuşalım. Hani bazı insanlar yağmur yağınca şemsiyesini alır, bazıları da camın kenarına oturup hayatın anlamını sorgulamaya başlar ya... İşte Ekrem'in şiir dünyasında ikinci gruba rastlamak mümkün! Bir de işin içine aşk, tabiat, ölüm ve Batılılaşma meselesi girince ortaya tam bir Tanzimat dönemi karışımı çıkıyor.

Peki, Recaizade Mahmut Ekrem hangi edebî akımdan etkilenmiştir? Bu soruya yalnızca tek kelimeyle cevap vermek mümkün olsa da konuyu biraz açınca edebiyatımızın neden bu kadar ilginç bir değişim yaşadığını daha iyi anlıyoruz.

1. Recaizade Mahmut Ekrem'in Etkilendiği Edebî Akım Hangisidir?

Kısa cevap: Recaizade Mahmut Ekrem, şiirlerinde ağırlıklı olarak romantizmden, roman ve hikâyelerinde ise realizmden etkilenmiştir.

Özellikle Fransız romantik şiirinin etkisi, onun edebî kişiliğinin temel özelliklerinden biridir. Alphonse de Lamartine ve Alfred de Musset gibi Fransız şairlerinin romantik duyarlılığı, Ekrem'in şiirlerinde görülen aşk, tabiat, hüzün ve ölüm temalarıyla ilişkilidir.

Ancak romanlarına baktığımızda farklı bir tabloyla karşılaşırız. En tanınmış eseri olan Araba Sevdası, dönemin toplumsal hayatını gözlemleyen, yanlış Batılılaşmayı eleştiren ve kişilerin davranışlarını mizahla ortaya koyan gerçekçi bir anlatıma sahiptir.

Yani Ekrem'i tek bir edebî akımın içine yerleştirmek, koca bir kütüphaneyi yalnızca bir kitabın kapağına bakarak değerlendirmek gibi olur.

Bir tarafta duygularıyla yaşayan şair, diğer tarafta toplumun tuhaflıklarını gözlemleyen romancı vardır. Üstelik bu iki yön, birbirini dışlamak yerine sanatçının edebî kişiliğini tamamlar.

2. Romantizm Nedir? Ekrem'in Şiirlerinde Neden Bu Kadar Önemlidir?

Romantizm, 18. yüzyılın sonlarında Avrupa'da gelişen ve 19. yüzyılda etkisini artıran bir edebî akımdır. Bu akımda bireyin duyguları, hayalleri, özgürlüğü, tabiatla ilişkisi ve iç dünyası ön plana çıkar.

Romantik bir şair için tabiat, yalnızca ağaçlardan, çiçeklerden ve gökyüzünden ibaret değildir. Bazen insanın ruh hâlini yansıtan bir aynadır. Gökyüzü karardığında yalnızca hava bozmaz; şairin iç dünyasında da fırtınalar kopabilir.

Recaizade Mahmut Ekrem'in şiirlerinde bu anlayışın izlerini görmek mümkündür. Aşk, ayrılık, ölüm, tabiat ve insanın iç dünyası onun şiirlerinde önemli bir yer tutar.

Örneğin solmuş bir çiçek, başka bir insan için bahçedeki sıradan bir ayrıntıdır. Romantik bir şair içinse geçmişte kalan bir mutluluğun, kaybolan bir güzelliğin veya hayatın geçiciliğinin simgesi olabilir.

Burada asıl mesele çiçeğin kendisi değil, insanda uyandırdığı duygudur.

Düşünsenize, bir arkadaşınız size kurumuş bir yaprak gösterip hayatın ne kadar kısa olduğundan söz ediyor. İlk tepkiniz muhtemelen, "Güzel kardeşim, yaprağı çöpe atalım da çayımız soğumasın," olacaktır. Fakat romantik edebiyatın dünyasına girdiğinizde o yaprak bir anda koca bir hayat hikâyesine dönüşebilir.

Ekrem'in şiir dünyasını anlamak için bu duygu merkezli bakış açısını göz önünde bulundurmak gerekir.

3. Fransız Romantizmi ve Ekrem'in Edebî Dünyası

Tanzimat dönemi, Osmanlı toplumunun Batı'yla ilişkilerinin yoğunlaştığı, edebiyatın da önemli değişimler geçirdiği bir dönemdir. Fransız edebiyatı bu süreçte Türk yazarları üzerinde güçlü bir etki oluşturmuştur.

Recaizade Mahmut Ekrem de Fransız edebiyatını yakından tanımış ve bu edebiyattaki estetik anlayıştan yararlanmıştır.

Özellikle Lamartine ve Musset gibi isimlerin romantik şiir anlayışı, Ekrem'in şiirlerindeki duygusal yoğunluğu anlamak açısından önemlidir. Aşkın yalnızca iki kişinin birbirine güzel sözler söylemesinden ibaret olmadığı, insanın iç dünyasını değiştiren bir deneyim olduğu düşüncesi romantik şiirin temel özelliklerindendir.

Ekrem'in şiirlerinde doğa ve insan duyguları arasındaki ilişki de dikkat çeker. Tabiat, bazen huzurun bazen de hüznün eşlikçisidir.

Burada önemli bir ayrıntı var: Bir sanatçının başka bir edebiyattan etkilenmesi, kendi kültürünü tamamen terk ettiği anlamına gelmez. Ekrem, Divan şiirinin mirasını da sürdürmüş; Batı edebiyatından öğrendiklerini kendi döneminin edebî koşulları içinde değerlendirmiştir.

Dolayısıyla onun şiirini yalnızca Fransız romantizminin bir kopyası olarak görmek doğru olmaz. Daha çok, farklı edebî geleneklerin karşılaştığı bir dönemde yetişmiş ve yeniliğe yönelmiş bir sanatçıdan söz ediyoruz.

4. Peki, Realizm Nereden Çıkıyor?

İşin ilginç tarafı tam burada başlıyor!

Romantizm duygulara, hayallere ve bireyin iç dünyasına ağırlık verirken realizm, yani gerçekçilik, insanları ve toplumu mümkün olduğunca gözleme dayalı biçimde ele almayı amaçlar.

Realist bir yazar, kahramanını yalnızca iyi veya kötü olduğu için anlatmaz. Onun davranışlarını, yaşadığı çevreyi, alışkanlıklarını ve toplumsal ilişkilerini de inceler.

Recaizade Mahmut Ekrem'in roman ve hikâyelerinde bu gerçekçi yaklaşımın izleri görülür. Özellikle Araba Sevdası, yanlış Batılılaşma anlayışını eleştirmesi ve dönemin sosyal hayatını ayrıntılarıyla yansıtması bakımından önemlidir.

Burada şair Ekrem ile romancı Ekrem arasındaki fark daha belirgin hâle gelir.

Şiirde duyguların peşinden giden sanatçı, romanda toplumsal davranışların nasıl ortaya çıktığını göstermeye yönelir. Bir bakıma şiirlerinde insanın kalbine, romanında ise toplumun aynasına bakar.

Bu durum çelişki değildir. Gerçek hayatta da insan aynı anda hem duygusal hem mantıklı olabilir. Bir arkadaşının ayrılık acısını dinlerken empati kuran kişi, ertesi gün iş yerinde bütçe tablosunu en ince ayrıntısına kadar inceleyebilir.

İnsan tek bir özellikten oluşmadığı gibi sanatçının edebî kişiliği de tek bir akıma indirgenemez.

5. Araba Sevdası: Gösterişin ve Yanlış Batılılaşmanın Komik Hikâyesi

Recaizade Mahmut Ekrem denildiğinde akla gelen en önemli eserlerden biri Araba Sevdası romanıdır. Eser, Türk edebiyatında realizme geçiş açısından önemli bir yere sahiptir.

Romanın merkezinde Bihruz Bey bulunur. Bihruz Bey, Batılı görünmeye büyük önem veren, gösterişe meraklı ve dış görünüşüyle çevresine kendisini kanıtlamaya çalışan bir karakterdir.

Bihruz Bey'in dünyasında kıyafetler, arabalar, konuşma biçimi ve yabancı kelimeler son derece önemlidir. Ancak bu göstergelerin arkasındaki bilgi ve kültür aynı ölçüde gelişmiş değildir.

Kısacası adamın dış görünüşü son model, düşünce sistemi ise hâlâ deneme sürümündedir!

Bugünden baktığımızda Bihruz Bey'i anlamak hiç de zor değil. Sosyal medyada pahalı bir kahveyle fotoğraf paylaşan, kahvenin hangi çekirdekten yapıldığını bilmeyen ama fincanın markasını ezbere sayan birini düşünün. Elbette pahalı kahve içmek veya güzel giyinmek tek başına bir sorun değildir. Asıl mesele, bunların insanın bilgi ve kişilik düzeyinin yerine geçirilmesidir.

Bihruz Bey'in eleştirisi de bu noktada anlam kazanır. Ekrem, Batılılaşmanın kendisini değil, Batılılaşmayı yüzeysel bir gösteriş yarışına dönüştüren anlayışı hedef alır.

Bir kültürü benimsemek, o kültürün yalnızca kıyafetlerini ve kelimelerini almak değildir. Düşünme biçimini anlamak, bilgi edinmek ve eleştirel yaklaşmak da gerekir.

Romanın mizahı tam olarak bu uyumsuzluktan doğar: Bihruz Bey, kendisini olduğundan daha kültürlü ve etkileyici göstermeye çalışırken aslında kendi eksikliklerini açığa çıkarır.

6. Bihruz Bey Günümüzde Yaşasaydı Ne Yapardı?

Bu soruyu forum ortamında sormadan geçmek olmaz!

Bence Bihruz Bey bugün yaşasaydı, lüks bir otomobilin önünde fotoğraf çektirip altına Fransızca bir söz yazardı. Sözün anlamını yanlış biliyor olabilir ama fotoğrafın ışığı mükemmel olurdu.

Sonra da otomobilin özelliklerinden söz etmek yerine direksiyonun karşısında nasıl göründüğünü anlatırdı.

Peki, bu yalnızca mizahi bir benzetme mi? Aslında hayır. Bihruz Bey'in temsil ettiği davranış biçimi, farklı dönemlerde farklı görüntülerle karşımıza çıkabilir.

Bir insanın pahalı bir telefon kullanması onun kültürsüz olduğunu göstermez. Aynı şekilde sade giyinen birinin otomatik olarak daha bilgili olduğunu da söyleyemeyiz. Sorun, maddi imkânların veya dış görünüşün insanın değerini belirleyen tek ölçü hâline getirilmesidir.

Bugün bu durum sosyal medya hesaplarında, tüketim alışkanlıklarında, eğitim hayatında ve hatta meslek seçimlerinde bile görülebilir.

Bir öğrenci gerçekten öğrenmek için mi kitap okuyor, yoksa okuduğu kitabın fotoğrafını paylaşmak için mi? Bir kişi yabancı dil öğrenmeye mi çalışıyor, yoksa birkaç yabancı kelime kullanarak çevresinde farklı bir izlenim oluşturmaya mı uğraşıyor?

Elbette bu soruların cevapları her insan için aynı değildir. Kimi insan paylaşım yapmayı severken gerçekten öğrenmeye de önem verir. Kimi ise yalnızca kendisini ifade etmek istiyordur.

Önemli olan, dışarıdan gördüğümüz davranışların arkasındaki nedenleri sorgulamak ve insanları tek bir kalıba sokmamaktır.

Ekrem'in romanı da bu açıdan güncelliğini korur. Çünkü moda değişir, arabalar yenilenir, sosyal medya platformları kapanıp açılır; fakat başkalarının gözünde olduğumuz kişiye gereğinden fazla önem verme eğilimi kolay kolay ortadan kalkmaz.
 
Üst